Lavan Yaakov’a yetişti. Yaakov çadırlarını tepede kurmuştu; Lavan ile akrabaları da Gilad Dağı’nda konaklamışlardı. Lavan Yaakov’a şöyle dedi: “Ne yaptın? Beni aldattın ve kızlarımı savaş esirleri gibi götürdün. Neden gizlice kaçtın? Beni soyup bana haber vermedin. Seni sevinç ve şarkılarla, tef ve lir eşliğinde uğurlardım. Torunlarımı ve kızlarımı öpmeme bile izin vermedin. Ne kadar aptalca davrandın! Elimde size zarar verecek güç var. Fakat babanın Tanrısı dün gece bana seslenip, ‘Yaakov’a iyi ya da kötü hiçbir şey söylememeye dikkat et’ dedi. Şimdi babanın evine duyduğun büyük özlem yüzünden gittin. Peki neden tanrılarımı çaldın?”
“Kızlarımı savaş esirleri gibi götürdün.409 Ama ne kadar aptalca davrandın! Şem ile Ever’in akademisinde on dört yıl, beni nasıl aldatacağını öğrenmek için mi geçirdin?410 Şimdi Esav’dan haksız biçimde yararlandığını anlıyorum.411 Bana şimdi yaptıklarına bakınca hâlâ eskisi kadar kötü olduğunu görüyorum.”412
“Hepinizi öldürebilirim. Doğru, babanın Tanrısı bana göründü; fakat yalnız sana kötü bir şey söylemememi buyurdu. Seninle savaşmamamı söylemedi. Sana kötü bir şey yapmamamı da söylemedi.”413
Bu bölüm başka türlü de açıklanabilir. Lavan Yaakov’un oğullarına dönerek şöyle dedi: “Elimde hepinize zarar verecek güç var. Babanızın Tanrısı dün gece bana seslenip, ‘Yaakov’a hiçbir şey söylememeye dikkat et’ dedi. Ama size istediğimi yapabilirim.”414
Tanrı Lavan’a Yaakov’a kötü bir şey söylememesini buyurduğuna göre ona kötü bir şey yapmamasının da açık olduğu düşünülebilir. Kötü bir söz yasaksa kötü bir eylem elbette daha da yasaktır.
Lavan şöyle dedi: “Tanrı beni, seni lanetlemek için büyü güçlerimi kullanmamam konusunda uyardı. Okült sanatlar hakkındaki bilgimle sizi anında öldürebilirim; başınıza ne geldiğini bile anlamazsınız. Tanrı’nın yasakladığı şey budur. Doğaüstü güçleri kullanmayacağım. Fakat doğal yollarla sizinle savaşmamı yasaklamadı. Siz de bizim kadar, hatta bizden daha iyi silahlanmış durumdasınız ve savaşta bizi yenmeniz mümkündür. Böyle bir savaşın sonucunu görmeye razı olurdum; fakat buna gönlüm elvermiyor.”415
“Babanın evine dönmeye büyük özlem duyduğun için gittin. Bunda yanlış bir şey yok. Ama tanrılarımı neden çaldın?”
Yaakov’un oğulları bunu işitince çok incindiler. “Tanrılarının çalındığından şikâyet eden bir büyükbabamız olduğu için utanıyoruz. Bir insan nasıl bu kadar aptal olabilir?” dediler.416