Yaakov annesi Rivka’ya, “Ama kardeşim Esav kıllı, ben ise pürüzsüz tenliyim. Babam bana dokunursa, onun gözünde sahtekâr olduğum anlaşılır. Üzerime bereket değil, beddua getiririm” dedi.
“Esav öylesine kötü ki onun düşmanı hâline gelerek kendimi tehlikeye atmam doğru olur mu?37 Üstelik ben onun kim olduğunu biliyorum ama onun bana zarar vermesi uygun değildir. Benim ondan hırsızlık yapmaya çalışmam bana yakışmaz.38
“Ayrıca babam bana dokunursa beni daha da az sever ve bereketi Esav’a vermek için daha çok uğraşır. Esav’ı taklit etmeye çalışırsam benim de onun gibi bir düzenbaz olduğumu düşünebilir. ‘Kardeşine ne kadar benziyor’ diyebilir. Eğer ona gidip ‘Ben Esav’ım’ dersem, Tanrı’nın bereketini almak uğruna yalan söylemiş olurum.39
“Bereşit Peraşası’nda Rabbi Şimon bar Yohay’ın oğlunun, görünüşte beddua olan bir bereket aldığını anlatmıştık.40 Böyle bir şeyi istemiyorum. Eğer bir insanın babası bana ‘Sana bereket değil beddua gelsin’ derse, bu gerçekten bedduadır; bereket kılığına girmiş bir bereket değildir.”41