Yaakov, “Bugün itibarıyla bana yemin et” dedi. Esav yemin etti ve ilk doğanlık hakkını Yaakov’a sattı. Yaakov Esav’a ekmek ve mercimek yemeği verdi. Esav yedi, içti, kalktı ve gitti. Böylece Esav ilk doğanlık hakkını küçümsedi.
Esav bir grup haydudu topladı ve ilk doğanlık hakkını gerçekten satıyormuş gibi yemin etti. Onlara göz kırparak, “Yaakov’un yemeğini yiyelim ve onunla biraz eğlenelim” dedi. Sofra kurdular, iyice yediler ve Yaakov’un kendilerine bedava yemek vermesine gülüp onunla alay ettiler.112
Tora, “Bu nedenle ona Edom adı verildi” der (25:30). Eğer bu ad yalnızca kırmızı yemek nedeniyle verilmiş olsaydı, “kırmızı” anlamındaki Adom (אדום) olması gerekirdi. Edom (אדום) adı, damam (דמם) köküyle ilişkilendirilerek “susacağım” anlamına da okunabilir.
Esav, Yaakov’u kandıracağını düşünüyordu. “Sessiz kalacağım. Hiçbir şey söylemeyip Yaakov’un anlaşmayı kabul ettiğimi sanmasına izin vereceğim. Daha sonra ona, ‘Sırf sessiz kaldım diye ilk doğanlık hakkımı satmayı kabul ettiğimi sandın. Böyle bir niyetim hiç olmadı’ derim. Bu arada güzelce karnımı doyurur, sonra da anlaşmanın geçersiz olduğunu söylerim” diye düşündü.
Fakat iki melek, Mihael ile Gavriel, ilk doğanlık hakkının satıldığı belgeyi mühürlediler; Tanrı da işleme onay verdi.113
Esav o sırada Mahpela Mağarası’na gömülme hakkını da Yaakov’a sattı.114
Bir görüşe göre Esav ilk doğanlık hakkını yemek karşılığında değil, para karşılığında sattı. Yemek, iş adamlarının bir işlemi akşam yemeği sırasında sonuçlandırmasına benzer biçimde yalnızca anlaşmaya eşlik eden bir ikramdı. Fakat kabul edilen görüş, Esav’ın hem ilk doğanlık hakkını hem mağaradaki hakkını mercimek yemeği karşılığında sattığıdır.115
Bazı yorumcular bunu Yitshak’ın son derece fakir olduğuna kanıt olarak göstermek isterler. Eğer serveti olsaydı, Esav biraz yiyecek için ilk doğanlık hakkını satacak kadar düşüncesiz davranmazdı. Daha sonra Yitshak da Esav’a kırdan av getirip kendisine yemek hazırlamasını söylemiştir (27:3). Bu, sanki evde ekmek bile yokmuş ve av etinden başka yiyecekleri bulunmuyormuş izlenimi verir. Buna başka kanıtlar da eklenir.116
Fakat bu varsayım doğru değildir. Azizlerin bu dünyada çoğu zaman çok az şeye sahip olduğu doğrudur ve onlar için bu utanılacak bir şey değildir; çünkü asıl umutları Gelecek Dünya’dadır. Ancak Avraam öldükten sonra Tanrı’nın Yitshak’ı kutsadığını gördük (25:11). Bu nedenle Yitshak’ın son derece varlıklı olduğuna inanmalıyız. Avraam’dan aldığı miras gerçekte daha da çoğalmıştı.117