Yitshak Esav’a, “Bak, onu senin efendin yaptım; bütün kardeşlerini ona hizmetkâr kıldım. Onu tahıl ve şarapla güçlendirdim. Öyleyse… oğlum, senin için ne yapabilirim?” dedi.
“Ona verdiğim bereketlerden biri kardeşlerinin efendisi olması ve annesinin oğullarının önünde eğilmesiydi (27:29). Seni kutsasam bile bunun sana yararı olmaz; çünkü sen onun hizmetkârısın. Bir kölenin kazandığı her şey efendisine aittir; dolayısıyla sana vereceğim bereket de sonunda ona ait olur.
“Bir hizmetkâr olarak en azından geçimin konusunda kaygılanmana gerek yok. Efendin varlıklıdır; sofrasında her zaman yeterli yiyecek bulursun. Fakat ona isyan etmemeye dikkat et; yoksa yanarsın.”
Tanrı Yitshak’ı azarlayarak, “Esav için kaygılanmaktan başka umudun yok mu? Ona Yaakov’la kavga etmemesini yalnız kendi zarar görmemesi için söylüyorsun. Esav kötü ve ahlaksızdır; onun için neden kaygılanıyorsun? Kötü kişiye acımak yasaktır” dedi.
Yitshak, “Fakat babasına saygı mitsvasını yerine getirdi. Bunun için merhameti hak etmiyor mu?” diye cevap verdi.
Tanrı, “Onun soyundan gelenler Bet HaMikdaş’ı yıkacak. Böyle bir bereketi nasıl hak edebilir?” dedi.
Yitshak, “Hiç değilse bu dünyada biraz iyilik görsün. Cezayı hak ediyorsa Gelecek Dünya’da çeksin” dedi.133